Średniowiecze

trwało w Europie od V do XV wieku n.e. i rozpoczęło się wraz z upadkiem cesarstwa zachodniorzymskiego, a zakończyło wraz z nastaniem wielkich odkryć geograficznych. Na gruzach cesarstwa zachodniorzymskiego plemiona barbarzyńskie (w tym różne ludy germańskie) tworzyły nowe państwa. Większość nowo powstałych królestw zaadaptowała niektóre z nadal istniejących rzymskich instytucji. Powstawały pierwsze uniwersytety. W miarę rozprzestrzeniania się chrześcijaństwa zakładane były klasztory a życie intelektualne tego okresu było zdominowane przez scholastykę – filozofię uzasadniającą prawdy wiary. Rozwinęła się egzegeza, czyli sztuka rozumienia i wykładania ukrytych w świętych tekstach prawd, alegorii i metafor.
W licznych iluminacjach znajdziemy wiele przykładów graficznych modeli klasyfikacji czy hierarchii często przyjmujących formę drzewa. Ciekawym przykładem wizualizacji wiedzy jest Mapa O-T ukazująca świat schematycznie jako oblany ze wszystkich stron morzem okrąg podzielony
literą T na trzy części reprezentujące ówcześnie znane kontynenty: Europę, Azję i Afrykę.

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 
 

Izydor z Sewilli

(ur. 560, zm. 636)

 

arcybiskup Sewilli, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła zwany „ostatnim znawcą starożytnego świata”. Dziełem, które
po sobie pozostawił była „Etymologia” znana również jako „Początki” - etymologiczna encyklopedia zawierająca zebrane
i zorganizowane bogactwo wiedzy z setek źródeł klasycznych. „Etymologia" obejmuje encyklopedyczny
zakres tematów

począwszy od gramatyki i retoryki przez wiedzę o ziemi i kosmosie, wiedzę o budynkach, metalach, wojnie, statkach,
ludziach, zwierzętach po medycynę, prawo i religię.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

Lambert z Saint-Omer 

(ur. 1061, zm. 1125)

 

opat klasztoru Saint Omer i autor „Liber Floridus” - średniowiecznej encyklopedii, na którą składały się z fragmenty ponad 192 dzieł autorów starożytnych i współczesnych m.inn. Pliniusza, Seneki, Publiliusza Syrusa, Pawła Orozjusza, Ambrozjusza Teodozjusza Makrobiusza, Paulina z Noli, Świętego Hieronima, Izydora, Grzegorza z Tours i innych. Encyklopedia zawiera historię powszechną zapisaną chronologicznie do roku 1119. Omawia również tematy biblijne, astronomiczne, geograficzne, filozoficzne
i przyrodnicze.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 

Joachim z Fiore

(ur. 1130/1135, zm. 1202)

 

teolog i mistyk chrześcijański, cysters, a następnie założyciel własnej kongregacji zakonnej S. Giovanni in Fiore. Uchodził za proroka, spotykał się z królami i papieżami, wpłynął na egzegezę Apokalipsy św. Jana. Zaproponował trójpodział dziejów świata, zajmował się historiozofią i eschatologią, zapowiadał rozpoczęcie nowej epoki, w której obecny Kościół wraz z jego instytucjami przeminie, i przyczynił się do oczekiwań końca świata w roku 1260. Jego nauka przyczyniła się do powstania wielu sekt w XIII wieku, a także w pewnym stopniu wpłynęła na rozłam w łonie zakonu franciszkanów. 

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 

Rajmund Llull

(ur. ok. 1232 w Palma na Majorce, zm. ok. 1315)

 

kataloński tercjarz franciszkański i misjonarz, filozof średniowieczny, poeta, teolog, uważany za pierwotnego wynalazcę kombinatoryki zastosowanej w konstrukcji maszyny logicznej i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego. 
Główne dziełem Llulla jest „Ars generalis ultima” (Ars magna), gdzie przedstawiony jest projekt urządzenia (maszyny logicznej),
w której podmioty i orzeczenia stwierdzeń teologicznych układały się w okręgi, kwadraty, trójkąty i inne figury geometryczne,
a po poruszeniu dźwigni, przekręceniu korby albo obróceniu koła stwierdzenia tworzyły zdania prawdziwe lub fałszywe,
same się dowodząc.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

© 2016 by Magda Małczyńska-Umeda     magdamalczynskaumeda@gmail.com      Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now
Rajmund Llull

Go to link