Średniowiecze

trwało w Europie od V do XV wieku n.e. i rozpoczęło się wraz z upadkiem cesarstwa zachodniorzymskiego, a zakończyło wraz z nastaniem wielkich odkryć geograficznych. Na gruzach cesarstwa zachodniorzymskiego plemiona barbarzyńskie (w tym różne ludy germańskie) tworzyły nowe państwa. Większość nowo powstałych królestw zaadaptowała niektóre z nadal istniejących rzymskich instytucji. Powstawały pierwsze uniwersytety. W miarę rozprzestrzeniania się chrześcijaństwa zakładane były klasztory a życie intelektualne tego okresu było zdominowane przez scholastykę – filozofię uzasadniającą prawdy wiary. Rozwinęła się egzegeza, czyli sztuka rozumienia i wykładania ukrytych w świętych tekstach prawd, alegorii i metafor.
W licznych iluminacjach znajdziemy wiele przykładów graficznych modeli klasyfikacji czy hierarchii często przyjmujących formę drzewa. Ciekawym przykładem wizualizacji wiedzy jest Mapa O-T ukazująca świat schematycznie jako oblany ze wszystkich stron morzem okrąg podzielony
literą T na trzy części reprezentujące ówcześnie znane kontynenty: Europę, Azję i Afrykę.

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 
 

Izydor z Sewilli

(ur. 560, zm. 636)

 

arcybiskup Sewilli, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła zwany „ostatnim znawcą starożytnego świata”. Dziełem, które
po sobie pozostawił była „Etymologia” znana również jako „Początki” - etymologiczna encyklopedia zawierająca zebrane
i zorganizowane bogactwo wiedzy z setek źródeł klasycznych. „Etymologia" obejmuje encyklopedyczny
zakres tematów

począwszy od gramatyki i retoryki przez wiedzę o ziemi i kosmosie, wiedzę o budynkach, metalach, wojnie, statkach,
ludziach, zwierzętach po medycynę, prawo i religię.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

Lambert z Saint-Omer 

(ur. 1061, zm. 1125)

 

opat klasztoru Saint Omer i autor „Liber Floridus” - średniowiecznej encyklopedii, na którą składały się z fragmenty ponad 192 dzieł autorów starożytnych i współczesnych m.inn. Pliniusza, Seneki, Publiliusza Syrusa, Pawła Orozjusza, Ambrozjusza Teodozjusza Makrobiusza, Paulina z Noli, Świętego Hieronima, Izydora, Grzegorza z Tours i innych. Encyklopedia zawiera historię powszechną zapisaną chronologicznie do roku 1119. Omawia również tematy biblijne, astronomiczne, geograficzne, filozoficzne
i przyrodnicze.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 

Joachim z Fiore

(ur. 1130/1135, zm. 1202)

 

teolog i mistyk chrześcijański, cysters, a następnie założyciel własnej kongregacji zakonnej S. Giovanni in Fiore. Uchodził za proroka, spotykał się z królami i papieżami, wpłynął na egzegezę Apokalipsy św. Jana. Zaproponował trójpodział dziejów świata, zajmował się historiozofią i eschatologią, zapowiadał rozpoczęcie nowej epoki, w której obecny Kościół wraz z jego instytucjami przeminie, i przyczynił się do oczekiwań końca świata w roku 1260. Jego nauka przyczyniła się do powstania wielu sekt w XIII wieku, a także w pewnym stopniu wpłynęła na rozłam w łonie zakonu franciszkanów. 

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

 

Rajmund Llull

(ur. ok. 1232 w Palma na Majorce, zm. ok. 1315)

 

kataloński tercjarz franciszkański i misjonarz, filozof średniowieczny, poeta, teolog, uważany za pierwotnego wynalazcę kombinatoryki zastosowanej w konstrukcji maszyny logicznej i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego. 
Główne dziełem Llulla jest „Ars generalis ultima” (Ars magna), gdzie przedstawiony jest projekt urządzenia (maszyny logicznej),
w której podmioty i orzeczenia stwierdzeń teologicznych układały się w okręgi, kwadraty, trójkąty i inne figury geometryczne,
a po poruszeniu dźwigni, przekręceniu korby albo obróceniu koła stwierdzenia tworzyły zdania prawdziwe lub fałszywe,
same się dowodząc.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ

© 2016 by Magda Małczyńska-Umeda     magdamalczynskaumeda@gmail.com      Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now
Drabina natury

„Liber de ascensu et decensu intellectus”

Go to link